Wat begon als een zoektocht naar het eeuwenoude raadsel: “Wat was er eerder, het ei of de kip?”, eindigde dit in een verrassend gezellige en leerzame dagtocht naar Haps (eieren) en de Ooijpolder (Stenen en natuur).

In Haps werden wij hartelijk ontvangen met koffie en een royaal stuk appeltaart. Daarna vertelde de eigenaresse vol enthousiasme over haar kippenbedrijf. Met zichtbaar plezier sprak zij over haar honderd witte en honderd bruine hennen, die elk hun verblijven delen met twee trotse hanen. Hoewel het antwoord op de grote levensvraag niet gevonden werd, kregen wij wel een prachtig inkijkje in de wereld van het ei.

Na het verhaal volgde een proeverij van drie bijzondere advocaatsoorten. Eerst proefden we Doortje: een zachte advocaat van ei, alcohol, suiker en kruiden. Daarna kwam Moortje op tafel, dezelfde basis maar met chocolade toegevoegd, waardoor deze advocaat een mooie bruine kleur kreeg. Als derde verscheen Syp — vermoedelijk afgeleid van een oud Nederlands woord voor “wijn of biervat”. Deze variant bevatte geen pure alcohol zoals de andere twee, maar was verrijkt met amaretto, wat zorgde voor een volle amandelsmaak.

Een van de vrolijkste onderdelen van de middag was zonder twijfel het kampioenschap eiertikken. De aanwezigen werden in twee rijen tegenover elkaar opgesteld, waarna het “tikken” kon beginnen. Met veel gelach en spanning werd gekeken wiens ei het langste heel bleef. Sommige deelnemers bleken ware kampioenen in het kiezen van een stevig ei, anderen zagen hun ei al bij de eerste tik sneuvelen.

Na nog een kijkje genomen te hebben bij de kippen vervolgden wij onze reis richting de Ooijpolder.

In Millingen wachtte ons eerst een rijkelijk verzorgde lunch, zodat niemand met een lege maag aan het volgende gedeelte van de dag hoefde te beginnen.

Daarna stapten wij in de Zonnetreintjes van de Stichting Steen en Natuur voor een rondrit door het prachtige landschap van de Ooijpolder. Tijdens deze tocht kregen wij uitleg over het verleden van het gebied, waar natuur fauna (Konikpaarden) en flora, steenfabrieken en industrie jarenlang nauw met elkaar verbonden waren.

Eigenlijk is de Ooijpolder één groot voorbeeld van de Nederlandse strijd mét het water in plaats van tégen het water.

Vroeger probeerde men rivieren strak op te sluiten tussen hoge dijken. Nu geeft men rivieren vaker juist meer ruimte: nevengeulen, overstroomgebieden, natuurontwikkeling. Dat heet tegenwoordig vaak: “Ruimte
voor de Rivier”.

Het was bijzonder om te horen hoe de steenindustrie vroeger het leven en werken in deze streek bepaalde, terwijl tegenwoordig vooral rust, water en natuur het beeld bepalen. Met mooie verhalen, gezelligheid, humor en veel nieuwe indrukken praten we dan nog wat na in de Thornsche Molen en kijken we terug op een bijzonder geslaagde dag.

Een uitstapje waarin niet alleen het ei centraal stond, maar vooral ook het samenzijn.

Van de eieren in Haps tot de uiterwaarden van de Ooijpolder loopt eigenlijk één lijn: De mens leeft al eeuwen samen met natuur en voedselvoorziening. In Haps ziet men hoe de landbouw steeds moderner werd en in de Ooijpolder ziet men hoe de natuur opnieuw meer ruimte krijgt. Het één gaat over produceren. Het ander over bewaren. En daartussen beweegt zich de moderne Nederlander, steeds zoekend naar evenwicht tussen economie, landschap en natuur.

Reiscommissie Seniorenvereniging Helden,
bedankt voor deze mooie tour.

Pim Janssen